Ένας από αυτούς

Για έναν καφέ βγαίνεις και το μόνο που ακούς στις παρέες είναι συζητήσεις που τρία χρόνια πριν, ούτε καν θα φανταζόσουν. Άνθρωποι με σκουρόχρωμα ρούχα, τσιγάρο στο χέρι και ένας καφές σε χάρτινο. Σκυθρωποί άνθρωποι. Πολιτική(οι), Τρόικα, επικουρικές, "άκουσες τί είπε ο τάδε στο ράδιο;
-θα τους ξαναψηφίσουμε, θα το δεις ".

Δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι εδώ και λίγο καιρό δυσκολεύομαι να βρω τραπέζι μιας και είναι όλα πιασμένα. Όλα τα Καφέ γεμάτα. Το παρατήρησα λίγο πριν τις γιορτές. Σε μια περίπτωση μάς πήρε πάνω από ώρα να βρούμε έστω μια γωνιά να καθίσουμε.

Ακατανόητο το γιατί αυτό συμβαίνει. Γιατί αυτή η ανομοιομορφία στην ίδια χώρα. Η πιθανότερη αιτία με το δικό μου μυαλό, ότι αρνούμαστε να δεχτούμε την πραγματικότητα. Και αυτή είναι η ηπιότερη, λιγότερο τρομακτική εκδοχή.

Lately

This is their year

this is our year. (dialogue edit) from Joe M on Vimeo.

Expected

Unreality

Δεν ξέρω αν σου έχει τύχει να ξέρεις πότε ονειρεύεσαι. Όταν έχεις κλείσει τα μάτια και κοιμάσαι βαθειά. Αν κατά την διάρκεια εκείνων των λεπτών γνωρίζεις ότι δεν είναι αυτή η πραγματικότητα, όσο κι αν φαίνεται πως είναι.

Δεν ξέρω τι λέει αυτό για κάποιον, όμως μπορώ να πω πως αρκετά συχνά όταν ονειρεύομαι, συμβαίνει να γνωρίζω πως αυτό που ζω ακριβώς εκείνη την στιγμή, δεν είναι η πραγματικότητα. Βοηθά πολύ, ειδικά αν είσαι εν μέσω κάποιου παράξενου ονείρου. Το να μπορείς να στέκεσαι ως παρατηρητής και να λες στον "εαυτό" σου, πως όλα είναι εντάξει.

Παράξενες εκείνες οι στιγμές όταν είσαι απόλυτα και όσο πιο σίγουρα μπορεί να ειπωθεί, ξύπνιος. Όταν αυτό που έχεις μπρος σου δεν είναι όνειρο και όταν δεν υπάρχει κάτι από το οποίο να μπορείς να ξυπνήσεις.

if + wish

Ευτυχισμένο το 2012!

Αισιοδοξία σε μικρές δόσεις, μην πάθουμε τίποτα αν πέσει μαζεμένη.

The way we were

Όσο να κάνω τον απολογισμό της χρονιάς που φεύγει, σας εύχομαι μια χαρούμενη πρωτοχρονιά, ένα φανταχτερό ρεβεγιόν, το φλουρί να σας τύχει με το πρώτο κομμάτι. Για το υπόλοιπο νέον έτος δεν μπορώ να εγγυηθώ. Υποθέτω πως τα πράγματα θα πάνε καλά. Στην περίπτωση όμως που δεν πάνε, θα έχουμε πάντα το Παρίσι.